Τα παιδία παίζει, θρηνεί, σκέφτεται, δρα: Innocent Victims of Evil. Eternal be their memory.

Τα παιδία παίζει, θρηνεί, σκέφτεται, δρα

The childen play, cry, think, act

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 09, 2006

Innocent Victims of Evil. Eternal be their memory.




A clear sunny September morning
Evil was released over New York rolling.
Two groups of monsters with blood in their eyes,
took over violently hostages in two birds of the sky.
Humans destroying humans what's new in that?
The method of execution was the cruelest so far.
Thousands of people burned, crashed in pieces to the ground,
feed pain hate and revenge to tear even a cloud,
not with drops of rain but with human tear
mixed with blood to feed mountains of fear.
Where is your God to protect you now,
the demons of Evil whisper in the crowd.
The fight is not over you "son of a bitches"
your end of freedom will come
your defeat from the God of Love,
is inevitable, soul leeches.


Among those victims were tens of Americans of Hellenic Origin.
In the following posts will try to post a photo for some of them.

Riding the Elevator Into the Sky
By Anne Sexton (1975)

As the fireman said:
Don't book a room over the fifth floor
in any hotel in New York.
They have ladders that will reach further
but no one will climb them.
As the New York Times said:
The elevator always seeks out
the floor of the fire
and automatically opens
and won't shut.
These are the warnings
that you must forget
if you're climbing out of yourself.
If you're going to smash into the sky.

Many times I've gone past
the fifth floor,
cranking upward,
but only once
have I gone all the way up.
Sixtieth floor:
small plants and swans bending
into their grave.
Floor two hundred:
mountains with the patience of a cat,
silence wearing its sneakers.
Floor five hundred:
messages and letters centuries old,
birds to drink,
a kitchen of clouds.
Floor six thousand:
the stars,
skeletons on fire,
their arms singing.
And a key,
a very large key,
that opens something –
some useful door –
somewhere –
up there.

4 Comments:

At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006 7:10:00 π.μ., Blogger Πανάσχημη said...

Did you notice the indifference?
Sometimes it's hard to stay polite.
A.S.

 
At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006 10:36:00 π.μ., Blogger onlinehelp said...

λοιπον, αυτη η φωτο με το σταυρο απο θυματα, κατι μου κανει...

φανταζομαι οι μουσουλμανοι φτιαχνουν μισοφεγγαρα με τα δικα τους θυματα

 
At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006 11:12:00 π.μ., Blogger Το σωστό να λέγεται said...

Το πρόσεξα φίλη, έχεις δικιο.
Το άλλο που δεν φαίνεται είναι τα επόμενα σχόλια που έστειλα και διαλεκτικά κρατήσαν τα πιο ανώδυνα ενώ λογόκριναν άλλα.

Πήγαινε στο www.doncatmobile.blogspot.com

http://www.blogger.com/comment.g?blogID=33767268&postID=115769822797608899

 
At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006 11:57:00 π.μ., Blogger Το σωστό να λέγεται said...

Anula2,
Ο καθένας μπορεί να φαντασθεί ότι θέλει σε ένα έργο τέχνης.
Πολλοί δεν βλέπουν τίποτα εκτός απο μια εκατόμβη θυμάτων της τρομοκρατίας.
Άλλοι βλέπουν ένα λαμπρό άστρο.
Εσύ είδες σταυρό;
Πρέπει να είσαι βαθιά θρησκευόμενη.

Ναι, νομίζω οι μουσουλμάνικοι τάφοι έχουν μισοφέγγαρα πάνω στους τάφους τους.

Ή θρησκεία των θυμάτων δεν είχε σημασία για τους τρομοκράτες.
Προσπαθούσαν να δολοφονήσουν όσο περισσοότερους αθώους αμάχους μπορούσαν.
Ήταν τόσο φανατικά πορωμενοι που αν έπαιρναν διαταγή να ρίξουν το αεροπλάνο τους πάνω σ' ένα τζαμί θα το έκαναν.
Οι ομοιδεάτες τους στο Ιράκ δεν κατάστρεψαν το πιο ιερό μουσουλμανικό τέμενος στην χώρα;

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home